Bert Ernste – Utrecht | São Paulo • weblog

Brazilië, West-Papua, media en meer

Braziliaanse country & western in ere hersteld

one comment

Hoes CD Mais CaipiraCountry & western was vroeger een muzieksoort, die niet helemaal ‘cultureel correct’ was. Als je je een beetje bij de culturele elite waande, was country & western niet echte kunst, net zo min als de smartlap. Die grenzen zijn vervaagd, het is niet meer ‘cultureel correct’ om neer te kijken op de ‘lagere’ kunst.

Ook in Brazilië keken hoger opgeleide mensen wat neer op de lokale country & western, de música sertaneja of música caipira. Eerlijk gezegd was daar soms ook wel reden voor, want sommige van de duo’s (vaak zijn het duo’s) die música sertaneja zingen, konden wel erg jengelen en ook in die sector sloeg de commercialisering toe. De films 2 filhos de Francisco en Estrada da vida gaan over dergelijke duo’s.

In de herwaardering van de volkscultuur, kreeg ook de música caipira een nieuwe kans. (Ik heb de indruk dat de term música sertaneja vandaag de dag vooral voor het commerciëlere circuit wordt gebruikt.)

Een aanrader zijn de CD’s Caipira en Mais Caipira van Suzana Salles, Lenine Santos en Ivan Vilela. Het zijn, om het op zijn Nederlands te zeggen, heel erg mooie volksliedjes van het platteland van Brazilië. Vele horen tot het Braziliaanse erfgoed in de zin dat de meeste Brazilianen ze spontaan (kunnen) meezingen, zoals Nederlanders Tulpen van Amsterdam. Heel puur, erg goed gezongen door Suzana Salles en Lenine Santos zonder het eerder genoemde gejengel. Sterke begeleiding door Ivan Vilela.

Een optreden van het trio, dat ik bijwoonde, vond ik minder geslaagd. De muziek was mooi, maar er ontbrak iets aan de chemie tussen de drie, waardoor ze wat houterig en niet op elkaar ingespeeld overkwamen. Aan de muziek deed dat niets af, die was prachtig, net als de CD’s.

Meer Brazilie

Written by Bert Ernste

maart 28th, 2011 at 9:39 am

One Response to 'Braziliaanse country & western in ere hersteld'

Subscribe to comments with RSS or TrackBack to 'Braziliaanse country & western in ere hersteld'.

  1. Het is inderdaad vaak tenenkrommend wat er op de grote TV-netten aan duo’s voorbij komt. Je zou een enorme hekel aan sertaneja krijgen.
    Daar staat dan gelukkig veel moois op CD tegenover. Ik ontmoette ooit Renata Rosa, die in Olinda PE woont en oude volksliedjes uit het binnenland van Pernambuco opnieuw tot leven brengt. Ze trad jaren geleden op in het onvolprezen Utrechtse Rasa. Daar kocht ik haar CD ‘Zunido da Mata’, een absolute aanrader.

    Constant Coolsma

    28 mrt 11 at 2:51 pm

Leave a Reply