Bert Ernste – Utrecht | São Paulo • weblog

Brazilië, West-Papua, media en meer

Archive for the ‘jazz’ tag

Jazz

one comment

Foto van schilderij met musici aan muur

Utrecht 2014

Foto van oude Philips bandrecorder. Bron: https://www.jvanschaikconsultancy.nl/radiomuseum/philips/bandrecorder/el3541/index.htmlHet is mij een raadsel waarom ik in mijn jeugd ineens jazzmuziek mooi ben gaan vinden. Mijn ouders hadden geen jazzplaten en waren niet erg bezig met muziek. Ook mijn schoolgenoten waren geen jazzfans.

Er is een redelijke kans dat ik ‘aan de jazz’ raakte door het radioprogramma van Michiel de Ruyter. Het was in ieder geval een programma, waar ik een tijd lang gefascineerd naar heb geluisterd. De Ruyter had een aparte stem en wist zijn enthousiasme voor de jazz goed over te brengen.

Vaak nam ik stukken op met een ouderwetse bandrecorder zoals die hiernaast. (Foto Virtueel radio en tv museum Lekkerkerk.) Op school schreef ik de namen van talloze groten uit de jazz op de schutbladen van mijn multomap.

Het is nu vele jaren later, maar ik mag nog steeds graag naar jazz luisteren.

Written by Bert Ernste

september 8th, 2014 at 6:33 am

Grondlegger bossa nova tachtig jaar

leave a comment

João Gilberto tijdens concert in Rio de Janeiro in 2008

João Gilberto is vandaag 80 jaar oud geworden. Gilberto is de grondlegger van de bossa nova. In 1958 nam hij het nummer Chega de saudade van António Carlos Jobim en Vinicius de Moraes op. Zijn versie verdeelde de muziekwereld, maar een nieuwe muziekstijl was geboren.

In de Verenigde Staten werkte João Gilberto (gitaar en zang) samen met de saxofonist Stan Getz en António Carlos Jobim (piano). Ze maakten de legendarische plaat Getz/Gilberto. De bossa nova vond ook zijn weg in de jazz.

João Gilberto is inmiddels een mythe. Door zijn enorme invloed op de muziek, maar ook door zijn teruggetrokken leefwijze en het feit dat hij in de omgang uiterst moeilijk kan zijn. In Lissabon gaf hij eens drie concerten in het Coliseu. Ik had kaartjes voor de tweede avond en hield mijn hart vast, want volgens een recensie was het eerste concert desastreus. Gilberto was zeer humeurig geweest, reageerde geïrriteerd op het publiek en was halverwege de avond weggelopen.

Gelukkig was het tweede concert perfect. Stel u voor: een nette man in een pak op een groot toneel zonder decor. Een stoel en een gitaar. Saaier kan het niet. De muziek was echter fabuleus. Hij had er zin in en speelde de sterren van de hemel.

Helaas zijn de eerste drie LP’s van Gilberto niet op CD verkrijgbaar. Gilberto ligt sinds 1987 juridisch overhoop met het voormalige Odeon, nu EMI, over de rechten, omdat EMI in dat jaar een CD lanceerde met muziek van de drie eerste LP’s zonder zijn toestemming. Gilberto is des duivels, omdat EMI op de CD de volgorde van de nummers wijzigde zonder duidelijke reden, omdat de klankkleur van een aantal nummers bij het remasteren veranderd is en omdat een paar nummers in elkaar zijn geschoven. Zoals de Braziliaanse krant Folha de São Paulo schreef, zou het een mooi verjaardagscadeau zijn voor João Gilberto en vooral de liefhebbers van zijn fantastische muziek, als de eerste LP’s alsnog in originele versie op CD verschijnen.

Meer Brazilië

Written by Bert Ernste

juni 10th, 2011 at 8:37 pm

Juweeltje van de sambajazz: Embalo van Tenório Jr.

leave a comment

Foto van Tenorinho. Bron Wikipedia: https://pt.wikipedia.org/wiki/Francisco_Ten%C3%B3rio_J%C3%BAniorVorig jaar werd ik op de 29a Bienal van São Paulo aangenaam verrast door muziek van pianist Francisco Tenório Cerqueira Júnior (Tenorinho) uit Rio de Janeiro, zo maar uit een luidspreker met daaronder een tekst over de musicus. (Foto van Wikipedia.)

In 1976, tijdens een tournée in Buenos Aires met een groep onder leiding van Vinicius de Morais en Touquinho, verliet Tenorinho na een show in de kleine uurtjes het hotel, waarna hij nooit meer is gezien.

Later werd bekend dat hij is opgepakt door de geheime dienst van het Argentijnse generaalsregime, gemarteld en vermoord. Zijn dood is gemeld aan de Braziliaanse autoriteiten (ook onder militair regime), maar deze hebben de familie niets laten weten. Het is veelzeggend dat de 29a Bienal deze informatie verzweeg en slechts sprak van een verdwijning.

Tenorinhos instrumentale plaat Embalo uit 1964 geldt als een juweeltje van de sambajazz. Vandaag heb ik hem eindelijk gekocht en hij is inderdaad prachtig.

Meer Brazilië

Written by Bert Ernste

april 10th, 2011 at 9:39 am