Bert Ernste – Utrecht | São Paulo • weblog

Brazilië, West-Papua, media en meer

Archive for the ‘neo-liberalisme’ tag

Provinciale electriciteitswerken

2 comments

Foto van ingemetselde tegels met tekst: Provinciale Electriciteitswerken

Doetinchem 2013

Vroeger waren basisvoorzieningen als de gezondheidszorg, de post, het openbaar vervoer, gas, water en licht voorbehouden aan de overheid. Daarvan getuigt de tekst op de tegels van dit transformatorhuisje.

Nu denkt de overheid dat de markt dat allemaal veel beter kan, vaak tegen beter weten en de inmiddels harde praktijk (spoorwegen bijvoorbeeld) in, maar de privatiseringstrein dendert verder.

Meer over problemen bij het privatiseren van nutsbedrijven hier en hier (maar er is natuurlijk veel meer).

Aanvulling 27 september 2013: lees vooral ook deze column.

Meer foto’s

Hetze tegen Griekenland en de Grieken

one comment

De Grieken zitten in het verdomhoekje. Aangevuurd door simplistische politici als Wilders, media als de Telegraaf en roeptoeterende websites als Geenstijl.nl krijgen de Grieken het ervan langs. Ze zouden niet werken, geen belasting betalen en hun schulden niet willen ophoesten.

De gesel van deze tijd is dat voor buitengewoon ingewikkelde en complexe problemen steeds meer simplistische oplossingen worden geformuleerd, in neoliberale jip-en-janneketaal. De werkelijkheid van globalisering en extreme verwevenheid van financiële instellingen is anders en schreeuwt om meer inzicht, bezinning en goed bestuur. Niemand heeft overzicht. ‘Simpele oplossingen’ bestaan niet. Brussel weet het niet meer. De Nederlandse politiek ook niet. In een solidair Europa moet de vraag niet zijn: hoe krijg ik met zoveel mogelijk winst mijn geld terug? Maar: hoe help ik een land uit het slop waarvoor ik mede verantwoordelijk ben en wie gaat daar de rekening voor betalen? Een deel van het geld zou in de eerste plaats moeten worden gehaald bij de mensen die verantwoordelijk zijn voor deze rotzooi – bij de elite. Grieken die jarenlang hebben gefraudeerd, belasting hebben ontdoken, geld hebben verdoezeld en onverantwoordelijk hebben gespeculeerd gaan vrijuit, onder meer dankzij de recente wet op parlementaire immuniteit. Het is de Grieken een doorn in het oog dat Papandreou nog niet één corrupte politicus heeft weten aan te klagen, niet één ondernemer of scheepsreder heeft gestraft en dat er nog geen eurocent is teruggevonden van de miljarden euro’s die in diverse zakken zijn verdwenen. Daarop stuurt Brussel ook geenszins aan. Sterker nog – Brussel zwijgt als het graf.

Dat schreef Ingeborg Beugel, die jarenlang in Griekenland werkte, in NRC Handelsblad. Lees vooral het hele artikel van Beugel als broodnodig tegenwicht tegen het simpele beeld dat nu van Griekenland en de Grieken wordt geschapen.

Het zou al verhelderend zijn als politici en media duidelijk zouden maken wat ze bedoelen met ‘de Grieken’ en ‘Griekenland’. Geen onderscheid maken tussen de rijke elite, de bestuurlijke elite, het bedrijfsleven (en daarin weer tussen productiebedrijven en financiële instellingen, grote en kleine) en de ‘gewone’ Grieken (ook nog een grote categorie) en zo voort en zo voort werkt zeer vertroebelend.

Meer mediacommentaren

Written by Bert Ernste

juni 16th, 2011 at 8:42 am

‘De geheugenhut’: nostalgie in een maatschappelijke context

leave a comment

Omslag boekHet wordt vaak gezegd: “lering trekken uit het verleden”. We doen het weinig. Persoonlijk vaak niet, maar ook als samenleving lijken we vaak het verleden af te willen zweren. Zo is het idee van de sociaal-democratie en met name van een overheid, die voor een aantal basisvoorzieningen en vangnetten zorgt, in een kwaad daglicht komen te staan. Gevolg is onder meer een ongebreidelde en vaak ook nog eens slecht uitgevoerde privatisering van diensten, die vroeger door de overheid werden verzorgd. Voorbeelden zijn de spoorwegen en de gezondheidszorg, waar de privatisering niet tot verbetering heeft geleid. Niet op het gebied van de dienstverlening en niet qua prijs, zoals de voorstanders van privatisering beloofden.

De Britse historicus Tony Judt schreef kort voor zijn dood een warm pleidooi voor het in ere herstellen van het idee van een gemeenschappelijk belang onder de titel Ill fares the land, vertaald als Het land is moe. Diezelfde gedachte komt naar voren in een aantal essays van Judt, waarin hij persoonlijke herinneringen koppelt aan de maatschappelijke context van die tijd. Het zijn prachtige nostalgische verhalen, die je tegelijk ook aan het denken zetten over de voordelen van een sociaal-democratische samenleving. Mooi is bijvoorbeeld zijn verhaal over de spoorwegen van vroeger. Judt noemde zijn boek met herinneringen The memory chalet, vertaald als De geheugenhut. Warm aanbevolen.

Meer commentaren

Written by Bert Ernste

mei 17th, 2011 at 9:39 am